Co warto wiedzieć o procesie adaptacji dziecka do szkoły
Dzieci różnią się poziomem zdolności przystosowawczych. Jedne łatwo adaptują się w nowym środowisku, drugie mają problemy z adaptacją: bronią się płaczem, krzykiem, przed pozostawieniem ich w miejscu, gdzie nie ma bliskich im osób, do których są przyzwyczajone.
Jak przygotować dziecko do pójścia do szkoły?
- Rodzic stawiający dziecku wyraźne granice funkcjonowania, dokładnie określający co dziecku wolno, a czego nie, wpływa pozytywnie na poczucie bezpieczeństwa dziecka.
- Zaspokajanie w domu, potrzeb fizycznych i psychicznych dziecka, a przede wszystkim potrzeby bezpieczeństwa daje szansę, że w nowym otoczeniu maluch nie będzie przejawiał postaw lękowych.
- Rodzice nie przejawiający tendencji do nadmiernego liberalizmu i nadopiekuńczości wpływają pozytywnie na kształtowanie się umiejętności adaptacyjnych dziecka.
- Rodzic, który stopniowo przyzwyczaja dziecko do przebywania pod opieką osób trzecich pozwala dziecku na zdobywanie nowych doświadczeń (dziecko pozostawiamy najpierw pod opieką ojca, potem dziadków, sąsiadki, znajomych; początkowo w swojej obecności, w krótkich, następnie dłuższych odstępach czasu, a potem bez nas)
- Rodzic rozmawiający z dzieckiem o szkole w sposób pozytywny ułatwia dziecięcą adaptację.
- Rodzic straszący dziecko, gdy jest ono niegrzeczne, np. pozostawieniem go w szkole, oddaniem komuś, nie odebraniem ze szkoły, popełnia poważny błąd wychowawczy; dziecko uspokaja się chwilowo, ale pojawia się w nim lęk, czasem uniemożliwiający w ogóle na długie miesiące rozstanie się z rodzicem.
- Dziecko jest otwarte na wszystkie docierające do niego bodźce - nie potrafi ich selekcjonować, bronić się przed nimi, chłonie ze świata to, co dobre i złe (zachowania i czyny moralne i niemoralne), wchłania także nastroje rodziców; jeśli rodzic jest zdenerwowany, nieprzygotowany psychicznie do rozstania z dzieckiem - nie ufa nowemu środowisku, opiekunom, nauczycielom wysyła w ten sposób niewerbalne sygnały, które dziecko odbiera jako informację, że czeka je coś złego.
- Poranki powinny być spokojnie zorganizowane, bez pośpiechu, napięcia i zniecierpliwienia.
- Należy zapewnić odpowiednią ilości czasu na spokojne dojście czy dojazd do szkoły.
- Warto zaplanować odpowiednią ilości czasu na przebranie dziecka, ewentualnie dłuższe pożegnanie w szatni.
- Ważne jest mówienie dziecku prawdy i dotrzymywanie obietnic: jeżeli nie są Państwo w stanie odbierać dziecka przez pierwsze szkolne dni o wcześniejszej porze, nie można obiecywać dziecku, że odbierze się je po drugim śniadaniu; dziecko szybko zorientuje się w rytmie szkolnego dnia i może czuć się oszukane.
- Należy usamodzielniać dzieci, nie wyręczając ich we wszystkim, dać im czas na umycie się, ubranie się, zjedzenie posiłku itd. - jeśli stwarza się im odpowiednie do tego warunki - one naprawdę wiele potrafią zrobić same, a samodzielne dzieci czują się bezpieczniej.
- Można też pomóc dzieciom stwarzając im wcześniej możliwość kontaktowania się z rówieśnikami, by potrafiły przezwyciężać swój dziecięcy egoizm i kształtować pozytywny stosunek do innych. Wspólne zabawy ośmielają i ułatwiają potem kontakt z innymi dziećmi.
W oparciu o materiały znajdujące się na stronach internetowych: www.ore.edu.pl i www.podgwiazdkami.pl opracowała: Karolina Płotkowska.

Zakończenie roku szkolnego 2013/2014
Kiermasz Podręczników Szkolnych
Wycieczka do Torunia
Trzydniowy rajd rowerowy uczniów z Trzcińska - Zdroju
Wycieczka do Trzęsacza